8/11/2009 - YOLCU...

Dostum,
 güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak fakat arkana
bakma...
Kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de... Unutma, yolcu
değişir, yol değişir, ama menzil değişmez.



Yolcuya bakıp yolu tanıma. Yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki
kıymet hükmünü ona göre ver. Vahim olan, yolun yolcusuz olması değil,
asıl vahim olan yolcunun yolsuz olmasıdır; yolsuz hedefsiz, amaçsız,
şaşkın, hercai ve seyyal...



'En doğru yol; en dikensiz yoldur' diyenler seni aldatıyorlar. Onlar,
karanlık evlerinde kaybettiklerini sokak lambasının altında arayan
şaşkınlardır. Aldırma. Ayağına batan dikenler, aradığın gülün
habercisidir. Dikenine katlanmaktan sözedenler, aşıkmış gibi
davrananlardır, gerçek aşık olanlarsa, dikenini de severler.



Dostum, yollar yürümek içindir. Fakat şu gerçeği de hiç unutma:
Yürümekle varılmaz, lakin varanlar yürüyenlerdir. Yol boyunca; Yola
çıkıp da yürümeyenleri, yola oturup, gelen geçenin ayağına çelme
takanları, yolda metafizik uyuşturucularla keyif çatanları, tel
örgülerle çevirdiği yolu, kendisine zindan edip volta atanları,
maratona 100 metre koşucusu gibi hızlı girip, 50. metrede yola
yatanları, yürüyüşün uzun ve yolun zahmetli olduğunu görünce, yolculuk
üzerine zar atanları, yürümeyi bırakıp, yol yolcu ve menzil üzerine
kalem oynatanları, ayağına batan tek bir dikenin faturasını çıkarıp,
ömür boyu tafra satanları, beyaz atlı kurtarıcıyı gözlemek için ufka
bakıp bakıp dağıtanları, yanlış klavuzlara kızıp yolu satanları
göreceksin.



Aldırma, yürü. Göğsüne yüreğinden başka muska takma. Vahiy haritan,
Nebi kılavuzun, akıl pusulan, iman sermayen, amel azığın, sevgi
yakıtın, ahlak karakterin, edep aksesuarın, merhamet sıfatın, şeref ve
izzet adın olsun. Doğru yol insanların çoğunun gittiği yol değil,
düşünen öz akıl sahiplerinin yoludur.



Yolda vereceğin her molayı özeleştiri durağında vermelisin. Unutma,
tevbe özeleştiridir. Kendisini hesaba çeken, başkalarınca hesaba
çekilmekten kurtulur. Her molada yolda olup olmadığını, yürümen
gereken menzil istikametinde yürüyüp yürümediğini kontrol etmen,
pişman olmaman için elzemdir. Yön tayini sık sık gerekli olabiliri.
Haritayı saklayabileceğin en güvenilir yerin yüreğindir. Bir şey daha:
Pusulayı sahte manyetik alanlardan, parazitlerden, nesnelerden uzak
tut. İbreni saptırırlar da haberin olmayabilir.



Yol emniyetin için gerekli olan şartların başında bilinç gelir.
Bilincini tahrif edecek her türlü uyuşturucudan uzak durmalısın.
Hobilerinin, fobilerinin, korkularının bilincin üzerindeki saptırıcı
etkiisini iyi hesap etmelisin. O'ndan başkasından korkarsan,
korktuğunun başına musallat edileceğini kesinlikle bilmelisin. Yolda
düşeceğin en büyük tuzak, yersiz korkuların tuzağıdır, yani kendi
benliğinin sana kazdığı tuzak.



Hayırlı yolculuklar dostum.

Mustafa İslamoğlu

8/1/2009 - lütfen 'turkche' konuşmayın...

29/12/2008 - Gazze, ah Gazze…

Küresel kriz var şimdi, extra acılarını ertele;
Düşme üstüne, üstüne füzeler yağan barakaların.
Nasılsa ucuz bir kandır akan, ellerini yıkarsın geçer,
Bir de kınama cümlesi kurarsın, hem vicdanın rahatlar…

***
Gazze’de bir çocuk,
Alnından yüzüne akan kanı silecek, elini hissetmiyor.
Dünya hissetmiyor, Gazze’de çocuklar ölüyor kocaman ölümlerle,

***
Gazze’de bir anne,
Göz pınarları kurumuş donmuş ruhumuza ağıtlar yakmaktan,
Bir eli koynunda, bir eli topraktadır Gazze’de annelerin
Yetim cenazeleri uğurlamaktan.

***
Gazze’de toprak doymuştur yiğit ölümlerine
Altında fidanlar, üstünde çınarlar yaşayan toprak;
Kadim canavarları dünyanın doymamıştır.

***
Ey Filistin,
Ey nebiler beldesi,
Kalkmıştır üstünden gölgesi
Ömer’in ve Selahaddin’in
Ve Abdülhamid-i Sani’nin,
Şimdi İshak yastadır ve İbrahim,
Nicedir akan İsmail’in kanıdır.

***
Ey Filistin,
Andolsun zamana,
İncire ve Zeytine ve Sinîn’e
Ve ince ince süzülerek Gazze’ye
Sabra’ya, Şatilla’ya, Cenîn’e
Akan kana andolsun,
Yazgın yazgımdır, yasın yeminim,
Hıyaneti tevil etmeyeceğim.
Ruhunu satlığa çıkarmışların,
Ve korkakların ve Allah’ı unutanların
Üstümüze boşalttığı utancı faş etmeden,
Tel’in etmeden zulmü,
Ruhumu teskin etmeyeceğim…

***
Ey Filistin,
İbrahim’in mehceri, Musa’nın hülyası,
Yuşa’dan beri işgal altındaki Filistin.
Halife Davud’un, mülkler sahibi Süleyman’ın
Ve Üzeyr’in ve Zekeriyya’nın ve Yahya’nın yurdu.
Sen ki bağrına nebiler gömerek bekleyendin;
“Ben gideyim ki O gelsin” demişti İsa,
Çevresi mübarek kılınmış mescidi,
O “En Uzak Mescid”i kalbimiz kadar yakın eden Mirac Sahibi’ni bekledin.
Geldi.
Yüzüne renk geldi dünyanın,
Su yürüdü damarlarına Zeytin Dağı’nın kadim ağaçlarının.
Elleri birleşti İsmail’le İshak’ın.

***
Nebiler Sultanı’nın işaretlediği
Zamana dek, Mesihler çağına dek
Bu direniş sürecek.
Ne zaman gök misafir
Yarım kalan evrensel şarkıyı tamamlayacak,
O zaman dinecek evrensel acımız,
Kılıç o zaman kınını tanıyacak.

alıntıdır
Dr. Ebubekir Sifil - Milli Gazete

 Gazze.. Yine çocuklar ağlıyor.. Bu dram ne zaman bitecek..?
Çocuklar ağlamasın..Şekerde yiyebilsinler....

alıntı
-yazıruhu-

8/12/2008 - BAYRAMINIZ MÜBAREK OLSUN

Bayramlar, insanlar arasındaki karşılıklı sevgi ve saygının perçinlendiği günlerdir.
Bayramlar, insanların birbirleriyle olan dargınlıklarını unuttukları,
barıştıkları, kardeşçe kucaklaştıkları günlerdir.
Bayramlar,milli ve dini duyguların, inançların, örf ve adetlerin uygulanıp sergilendiği,
bir toplumda millet olma şuurunun şekillendiği, kuvvetlendiği günlerdir.
Hep bir arada, sevgi dolu ve huzurlu nice bayramlar geçirmek dileğiyle,
Kurban Bayramınız Mübarek Olsun Arkadaşlarım!

5/10/2008 - Terörü Lanetliyoruz

Terörü Lanetliyoruz
Milletimizin başı sağolsun...
Şehitlerimizi Saygıyla Anıyoruz
Ruhları Şaad Mekanları Cennet Olsun!!
Rabbim ailelerine sabır versin...


******Baba Diyordu Baba******

Unuttum sanma seni,
her duada adın var;
Dün oğlum, babasına,
“baba” diyordu Baba! ..
Duvardaki resimde,
bakışın var, yâdın var;
Ciğerimden can koptu,
“baba” diyordu Baba! ..

Sarılırken oğluma,
aklıma geliyorsun;
Gözlerimde yaş olup,
sinemi deliyorsun;
Özlemez olurmuyum,
özledim, biliyorsun;
Ciğerimden can koptu,
“baba” diyordu Baba! ..

“Baba” diyen kim varsa,
 gördüğümde ağlayıp;
Başa geldi ayrılık,
karaları bağlayıp;
Sensiz olan gönlümü,
yokluğunla dağlayıp;
Ciğerimden can koptu,
“baba” diyordu Baba! ..

Sen bulunmaz efsane,
sen gönlümün sultanı;
Sen şu fâni dünyada,
ömrümün tutar yanı;
Senden bir emanettir,
taşıyorken bu canı;
Ciğerimden can koptu,
 “baba” diyordu Baba! ..

Gidişin, emânetin,
teslimiyet vaktiydi;
Gidişin, Yaradan’ın
“tamam” diyen aktiydi;
En büyük mirasındı,
 ak alnımın naktiydi;
Ciğerimden can koptu,
“baba” diyordu Baba! ..

Ali Altınlı